راهی جز سقوط ندارد برگ پاییزی...

وقتی میداند درخت

عشق برگ تازه ای در سر دارد... 

لبهای من مگر می تواند جز عاشقانه ، کلامی بگوید؟
آنگاه که لبهای تو آن  ها را بوسیده باشد

لحظه هایم را دونیــــــــــــــــم می کنــــــــــــم
نیمی از آن تــــــــــــــــــو
و نیم دیگر با خیــــــــــال تـــــــــــــو

  معجزه ای کن

بیا و با باران حضورت ، کویر چشمانم را سیراب کن

 دل‌ من محکمه ایست که به من می‌گوید:

همه را دوست بدار،

به همه خوبی‌ کن،

و اگر بد دیدی،

دل‌ به دریای محبت بزن و بخشش کن...

چه کسی باور کرد ؟

جنگل جان مرا

آتش عشق تو خاکستر کرد...

به سلامتی اونی که تو عصبانیت خواست بهم آرامش بده

هر چی از دهنم در اومد بهش گفتم

آخرش فقط گفت: "بهتری؟" 

 شغل شریفیست

"سوختن"

برای کسی که

حتی لحظه ای برایت 

"تب" 

نکرد...