درقید غمم،خاطرآزاد کجایی؟
تنگ است دلم،قوت فریاد کجایی؟
با آنکه ز ما یاد نکردی...
ای آنکه نرفتی دمی از یاد،کجایی؟
وقتی خداحافظی می کنیم،
چه انرژی عظیمی می خواهد
کنترل اولین قطره ی اشک
برای نچکیدن...
فکرمی کردم درقلب تو محکوم به حبس ابدم؛
به یکباره جاخوردم...
هی...تو...
آزادی!!!
...وصدای گام های غریبه ای که به سلول من می آمد...!
باتو ای همزاد باران
عقده ی دل را از درون خالی خواهم کرد
باتو ای اشک روان
همه شب خلوت خواهم کرد
باتو ای یار شیرین
چشم های غمگینم را خواهم شست
باتو ای همزاد
باتو ای هم ره
غم ها را از دل خواهم زدود
شیشه ی نازک احساس مرا دست نزن؛
چندشم میشود از لکه ی انگشت دروغ...
آنکه می گفت احساس مرا میفهمد،
کو؟
کجارفت؟
که احساس مرا خوب فروخت...
روی رقص شاپرک 
زیر بارون چشات
دل من میلرزه واسه بوسه رو لبات
روی اسب بالدار تویی تنها تکسوار
عشق رویایی من تویی عشق موندگار
فصل بارونه وعشق رو غبار نسترن
من و تو عاشق هم توی خواب گمشدن
شعله ی وحشی عشق بی گناه و بی صدا
یه ترانه یه وسوسه رنگ سرخ رو موهات
باحضورآرزو لحظه های دم به دم
همون قطار خاطره همیشه دنبال هم
کفش جنگل های سبز پای جاده های دور
توی تاریکی راه رنگ چشمات مثل نور
روی رقص شاپرک زیر بارون چشات
دل من میلرزه واسه بوسه رو لبات
واسه بوسه رولبات
گاهی باید آرزوهایت را
مثل قاصدک
بگذاری کف دست وبسپاریش به دست باد
تا برود و
سهم دیگران شود...
گاهی اوقات
فکرکردن به بعضی ها
ناخودآگاه
لبخند روی لبانت می نشاند...
دوست دارم
این لبخندهای بی گاه و
آن بعضی ها را...
باپول می شود خانه خرید،ولی آشیانه نه...
رخت خواب خرید ،ولی خواب نه...
ساعت خرید،ولی زمان نه...
می توان مقام خرید،ولی احترام نه...
می توان کتاب خرید،ولی دانش نه...
داروخرید،ولی سلامتی نه...
خانه خرید،ولی زندگی نه...
وبالأخره،
می توان قلب خرید ولی عشق را نه...
"چارلی چاپلین"